Nederland moet meer doen om de rechten van vrouwen te waarborgen. Dit staat in de conclusies van het VN-Comité dat beoordeelt of staten voldoende uitvoering geven aan het VN-Vrouwenverdrag.

Het Comité is bijvoorbeeld bezorgd over de voortdurende structurele ongelijkheid tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt. Dit blijkt uit de aanzienlijke loonkloof M/V, de grotere werkloosheid onder vrouwen, het toenemende (onvrijwillige) deeltijdwerk en het geringe aantal vrouwen in topposities.

Nederland voldoet niet aan de verdragsverplichtingen door onvoldoende bescherming te bieden aan slachtoffers van vrouwenhandel. Het is niet toegestaan om hun bescherming afhankelijk te maken van meewerking aan strafrechtelijke vervolging van vrouwenhandelaars. Het Comité uit diepe bezorgdheid dat er nog steeds slachtoffers van vrouwenhandel in vreemdelingendetentie zitten.

Het Comité stelde de conclusies en aanbevelingen op na op 27 januari in Genève uitvoerig met een grote regeringsdelegatie onder leiding van staatssecretaris Dijksma van gedachten te hebben gewisseld.

Het VN-comité is opvallend kritisch over Nederland, dat zich naar zijn mening te weinig gebonden acht aan het VN-Vrouwenverdrag. Het Comité betreurt dat de Staat in rechtszaken het standpunt innam dat geen beroep kan worden gedaan op het Verdrag. Het betreft bijvoorbeeld de SGP-zaak: deze politieke partij laat geen vrouwen toe op kandidatenlijsten.

Ook op andere terreinen schiet de regering tekort: bijvoorbeeld wat betreft het extreem lage aantal vrouwelijke hoogleraren, ver onder het streefcijfer van de Europese Unie (25%). De kritiek gaat enerzijds over het gebrek aan concrete maatregelen om de deelname van vrouwen op allerlei terrein substantieel te verbeteren. Anderzijds bekritiseert het Comité (voorgenomen) wetgeving die vrouwen benadeelt – bijvoorbeeld de vreemdelingenwetgeving (gezinsvorming en gezinshereniging) en prostitutiewetgeving.

Het Comité noemt ook enige positieve punten, zoals preventie en bestrijding van eerwraak en vrouwenbesnijdenis. De regering krijgt complimenten over de mainstreaming van gender gelijkheid en de financiële steun voor vrouwenrechten organisaties in het buitenlandbeleid. Tegelijkertijd roept het Comité de regering op deze zaken in eigen land op een hoger niveau te brengen.

De kritiek komt deels voort uit informatie die het Comité putte uit de schaduwrapportage “Women’s Rights - Some Progress, Many Gaps” dat namens 54 Nederlandse vrouwenrechten organisaties, waaronder Mama Cash, aan hen was voorgelegd.

Het VN-Comité houdt toezicht op de naleving van het Verdrag inzake de Uitbanning van alle Vormen van Discriminatie van Vrouwen, het VN-Vrouwenverdrag. Over twee jaar moet de regering aan het comité laten weten welke stappen zijn ondernomen om de aanbevelingen over geweld tegen vrouwen en bestrijding van vrouwenhandel uit te voeren. Over de overige aanbevelingen moet ze in de reguliere rapportage over vier jaar verslag doen.
 
De belangrijkste conclusies en aanbevelingen van het vrouwenrechtencomité:

• Nederland moet er beter voor zorgen dat vrouwen niet gediscrimineerd worden, dit geldt voor lesbische vrouwen, maar ook voor migrantenvrouwen.
• Alle slachtoffers van mensenhandel moeten opvang en bescherming krijgen, ook als zij geen aangifte willen of durven te doen.
• Nederland moet investeren in de empowerment van prostituees en eerst de risico’s onderzoeken van de invoering van een registratieplicht voor prostituees, bijvoorbeeld voor de bescherming van hun privacy.
• Nederland moet zorgen dat slachtoffers van huiselijk geweld recht hebben op een gratis advocaat.
• Nederland moet transgenders niet langer verplichten zich te laten steriliseren en borstimplantaten voor transgender vrouwen vergoeden
• Het aandeel vrouwen in de politiek, vooral op gemeentelijk en provinciaal niveau, moet omhoog.
• Nederland moet snel maatregelen nemen om de EU norm van 25 % vrouwelijke professoren te halen.
• Nederland moet ervoor zorgen dat meer vrouwen economisch onafhankelijk zijn door voltijd werk mogelijk te maken, door werkloosheid van vrouwen tegen te gaan en door de loonkloof tussen mannen en vrouwen te verkleinen.
• Vrouwen die in de huishouding en de zorg werken moeten dezelfde rechten krijgen als andere werkers.
• Nederland moet huiselijk geweld en andere vormen van geweld tegen vrouwen erkennen als grond voor asiel.
• De inburgeringseis en de minimum inkomenseis voor gezinsvorming en gezinshereniging treffen migranten en vluchtelingenvrouwen onevenredig. Dit is in strijd met het vrouwenrechtenverdrag.
• Nederland moet onmiddellijk iets doen aan de hoge moedersterfte van asielzoeksters. Deze is vier keer hoger dan die van Nederlandse vrouwen.
• Nederland moet ongedocumenteerde vrouwen informeren over hun rechten en zorgen dat zij toegang hebben tot gezondheidszorg.